Μια χρονιά που κυλάει βασανιστικά και φαίνεται σαν αιώνας

Μια χρονιά που κυλάει και που μας φαίνεται αιώνας με όσα έχουν συμβεί. Από πριν ξεκινήσει έως σήμερα βιώσαμε μια εμπειρία που αντίστοιχη δεν πρέπει να υπάρχει.

Δείτε ακόμα : Σύστημα d’alembert στο στοίχημα

Φυσικά και δε θα σταθούμε εκεί, φυσικά και δε θα αναφέρουμε κάτι περισσότερο. Αυτό που θέλω ή επιθυμώ; Να περάσει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες σε όλα τα επίπεδα.

Πρέπει να μάθουμε κάτι γι’ αυτό το επίπεδο. Δεν υπάρχει εύκολη και δύσκολη κλήρωση κι όταν πέφτεις πάνω σε μια τέτοια αντίπαλο δεν υπάρχει «κακή κατάσταση». Δεν ήμουν ποτέ αυτής της λογικής προσωπικά. Απλά σας το αναφέρω.

Για εμάς ο διακόπτης κατέβηκε στην απονομή του περσινού πρωταθλήματος, άντε και λίγο πιο πριν. Από τότε δεν ανέβηκε ποτέ. Κάποιες εκλάμψεις υπάρχουν φέτος και τίποτα παραπάνω.

Τα παιδιά επί δύο σεζόν (2018-19, 2019-20) έδωσαν τα πάντα, υπερέβησαν τους εαυτούς τους και πέτυχαν σπουδαία πράγματα. Άδειασαν και είναι λογικό. Με το ίδιο ρόστερ σχεδόν τρεις σερί σεζόν και μετά από τόσους τραυματισμούς και πανδημία στη μέση είναι επίσης λογικό να περάσεις μια πολύ δύσκολη σεζόν.

Δε θα κατηγορήσω επίσης τον Phillips που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν δανεικός στη Swansea ή τον Kabak που ήρθε άρον-άρον, για να μαζέψει τ’ ασυμμάζευτα στην χιλιοταλαιπωρημένη άμυνά μας. Εδώ βλέπεις σοβαρά λάθη από τον Trent και τον Alisson που άλλες χρονιές δε τα συνήθιζαν. Βλέπεις σοβαρά λάθη κι από τον Klopp (άφησε τον Thiago εκτός). Η κατάσταση είναι γενικότερα προβληματική.

Φεύγοντας αυτή η χρονιά πρέπει ν’ αφήσει σαν συμπέρασμα πράγματα σε διοίκηση και προπονητή και το καλοκαίρι να παρθούν ορισμένες αποφάσεις που πρέπει να παρθούν.

Όπως πίστεψα στον Klopp από την πρώτη στιγμή που ήρθε και τελικά δικαιώθηκα γιατί μας έκανε μία από τις κορυφαίες ομάδες στον κόσμο, έτσι πιστεύω και τώρα σ’ όλο το κλαμπ και τους ανθρώπους του. Μακάρι να δικαιωθώ και πάλι. Ο χρόνος θα δείξει.

Ξέρω, υπάρχει κι ένας επαναληπτικός. Δεν είναι το θέμα μου η πρόκριση. Το 3-1 απαγορευτικό δεν είναι. Απαγορευτικά είναι η κατάσταση της ομάδας και το γεγονός ότι δεν υπάρχει και η απαιτούμενη ποιότητα, για να κάνεις μεγάλα όνειρα.

Προσωπικά το έλεγα ότι αν θέλουμε να μιλάμε ρεαλιστικά, δεν μπορούμε να λέμε για κατακτήσεις. Δεν είναι ότι δεν υπάρχει ποιότητα. Υπάρχουν όμως ένα σωρό παράγοντες που υπερισχύουν αυτή τη στιγμή κι έχουν οδηγήσει την ομάδα σ’ ένα σημείο να μην μπορεί να δει ρεαλιστικά το τρόπαιο.

Και κάτι τελευταίο:

Αυτό το παιδί στο παρελθόν άκουσε άπειρη κριτική. Σκληρή και συνεχόμενη. Σήκωσε στις πλάτες του μια βαριά κληρονομιά χωρίς να μοιάζει και ούτε να μπορεί να γίνει Gerrard. Δούλεψε, πάλεψε, σταμάτησε πιθανή μεταγραφή του, έμεινε, σήκωσε τέσσερα τρόπαια και κάθε φορά που λείπει σε κομβικά ματς, η απουσία του είναι τρανταχτή.

Πόσο διαφορετικό θα ήταν το ματς με τον Henderson στο κέντρο μας; Τα συμπεράσματα δικά σας, για ένα παιδί που έβαλε σ’ όλους μας τα γυαλιά!