ΚΑΒΑΛΑ-ΠΑΝΑΧΑ’Ι’ΚΗ: 4-0

Ήταν ένα απογευματάκι Τετάρτης στις 13-5-98 όταν μια ολόκληρη πόλη είχε ”σηκωθεί στο πόδι” μετά από μια ιστορική νίκη του Α.Ο.Κ. στη Ριζούπολη επί του Απόλλων Αθηνών που όμως δεν στάθηκε τελικά αρκετή για να τον σώσει μετά την …νίκη του Εθνικού επί του ”Μακεδόνα” ΠΑΟΚ. Έτσι οι παίκτες του Νίκου Γκούλη έπρεπε να κερδίσουν στις 17-5-98 και την Παναχα’ι’κή σε ένα ματς του στυλ: ο θάνατος σου η ζωή μου! Τα ραδιόφωνα,οι εφημερίδες και τα κανάλια μιλούσαν μέρες πριν, συνέχεια για αυτό το παιχνίδι και καλούσαν τον κόσμο να συμπαρασταθεί στην ομάδα που έπαιζε όλη τη χρονιά σε 90 λεπτά.

ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΓΙΝΕ. Τη Κυριακή στις 8:00 το βράδυ όλα ήταν έτοιμα να αρχίσει το παιχνίδι .Ο λαός του Α.Ο.Κ. έδινε βροντερό παρών ,παρόλη την ακατάπαυστη επί 2 μέρες βροχή! Γύρω στις 12.000 κόσμου είχε κατακλύσει το γήπεδο με πανό από Ν.Καρβάλη,Αμισιανά,Ελαιοχώρι,Θάσο,Σκάλα Λακωνίας και Δράμα! Όλος ο Νομός Καβάλας για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια ήταν εκεί και εμψύχωνε χωρίς σταμάτημο επί 90 λεπτά τα παλικάρια του Ν.Γκουλη που τον αντάμειψαν πλήρως μετατρέποντας ένα τόσο σημαντικό ματς σε …προπόνηση που έληξε 4-0 και έστειλε την ομάδα του Λουκόπουλου στη Β’Εθνικη, αποδεικνύοντας στον κύριο αυτόν ποιος κερδίζει τα παιχνίδια μέσα στο γήπεδο και δίνοντας του το εισιτήριο για εκεί που έπρεπε να ‘ναι εδώ και καιρό.

Μετά τον αγώνα οι παίκτες μαζί με τους φιλάθλους έγιναν ένα κουβάρι και στη συνέχεια οι φίλαθλοι πραγματοποίησαν πορεία μέσα στη πόλη με έξαλλους πανηγυρισμούς και …οπτικά εφφέ ενώ οι παίκτες, τεχνικό τιμ και διοίκηση γλέντησαν μέχρι πρω’ί’ας σε γνωστό ελληνάδικο της πόλης. Με αυτό το τρόπο έκλεισε μια λαμπρή μέρα για τον Α.Ο.Κ. αλλά συγχρόνως άνοιγε μια νέα με πολλές ευθύνες και με ευχές για να διδαχθούν όλοι από τα λάθη του παρελθόντος ώστε να μην ξαναπεράσει το ‘Καραβάκι’ τέτοιες ‘φουρτούνες’ και να εξασφαλίσει από νωρίς άλλη μια παραμονή στην Α’Κατηγορία.

Ο ΝΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ Στα χέρια αυτών που τονλατρεύουν όσο κανέναν άλλον
(α ρε τρελέ Νασιόπουλε…)

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ- ΕΝΑΓΚΟΥΑΝΑ Στις αγκαλιές των μικρών θαυμαστών τους (δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ Γιωργαρέ…)

ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΑΖΙ (ΑΟΚ εκεί εκεί στην Α’Εθνική…)

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΟΜΑΔΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΑΝ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΘΡΙΑΜΒΟΥ

You may also like...